Zon en zeilen

Zon en zeilen bij de Costa Blanca en Ibiza.
In afwachting van het bezoek van Mark en Suzanne hebben wij de kust bij Santa Pola verkend. Er zijn hier "Salines de Sal", met een natuurreservaat met o.a. flamingo's.
Het was onduidelijk waar precies, alhoewel je de zoutbergen goed kan zien. Waar zijn dan de flamingo's? Bij het zoutmuseum hebben weer er 2 ontdekt. Foto!
Met Mark en Suzanne richting Villa Joyosa met leuke gekleurde huisjes. Het zonnepaneel wordt uitgeprobeerd en het werkt prima. Langs Benidorm (wat een hoge skyline!) naar Calpe, waar we besluiten te ankeren bij een prachtige rotsformatie met schitterende huizen. Het waait, maar volgens de voorspelling neemt de wind af. De ankeralarmen op de tablets worden ingesteld en we gaan naar bed. Slapen??....
De wind neemt af en de boot draait om zijn anker....met als gevolg swell op de achterkant van de boot. Dat zijn vervelende klappen, m.n. voor de genen die achter slapen.
Conclusie: Het anker heeft goed gehouden. Mark zijn anker alarm werkt goed. Marlene heeft de hele nacht op haar Ipad het ankeralarm in de gaten gehouden, werkt nog niet optimaal. "Uitgerust" terug richting Alicante via Campello. Leuk plaatsje met een boulevard met lekkere ijstentjes. Aan de meldsteiger een plekje voor de nacht. Geen buren en dus alle gelegenheid om te barbecuen.
In Alicante gaan Mark en Suzanne na 4 gezellige dagen weer van boord en zeilen we de volgende dag naar Altea, 28 NM.
Omdat Jacques zijn reis niet door gaat, hebben we meer tijd en overwegen we om naar Ibiza te gaan vanuit Moraira. En ja... In Moraira merken we dat het hoogseizoen is ingegaan:€100 per nacht. Kassa! We mogen nog een nachtje liggen voor€ 67, maar moeten bij het volgende bezoek wel het hoogseizoen bedrag betalen.
De volgende dag gaan we naar SanAntonio op Ibiza, 57NM, een goede zeildag met halve wind. Mijn beleving is iets anders.
We ankeren in Cala Bassa, een mooie baai. Echt Ibiza: partyboten, loungemuziek op het strand en feestende jongeren. Na 9 uur is het heerlijk rustig.

Er wordt meer wind voorspelt, dus we gaan de marina in van San Antonio. Helaas raakt de mooringlijn vast in de boegschroef. Terwijl Jacques duikt krijgen we buren. De boot komt over dwars te liggen en raakt met zijn anker onze boot. Fenders ertussen!!!! John en Marielle van de Davanti) liggen ook in de baai en we kunnen gezellig bijpraten. Uitzicht op de baai waar m.n. in het begin van de avond de boten aardig heen en weer gaan. Ook wij liggen te klotsen aan de de steiger en dat voor € 97 per nacht.
Op anker in Cala Sant Miquel waar ook de Tartaan, de Svalin en de Ilja liggen. Een leuk weerzien.
Wat doen we de hele dag: zwemmen in blauw/ groen helder water, aggregaat installeren voor warm water, anker verleggen als blijkt dat de buurman toch wel dichterbij komt, borrelen op een klein strandje, weer zwemmen om het anker te controleren, met de dinghy naar de kant voor een etentje/ boodschappen. Vermoeiend hoor. Het lijkt op de Carib, alleen de watertemperatuur is (nu nog ) minder warm (20 graden) en de wind niet constant.
Met de dinghy naar de volgende baai waar Jacques bij het wegvaren een rotsje onderwater raakt, met als gevolg een deukje in de schroef van de buitenboordmotor. Dat gaat weer geld kosten.
Na 4 nachten ankeren, via de baai Cala Bossa, terug naar Denia. In de baai van Cala Bossa blijkt dat de extra tripplijn bij het anker erg strak staat en waarschijnlijk door het draaien van het schip achter een rots is gekomen. Om te voorkomen dat deze lijn het anker los trekt.....opnieuw ankeren, net voordat het donker wordt.
De tocht naar Denia verloopt voorspoedig, 57 NM. We komen dolfijnen tegen
die achter de vissersboten en de tonijn aan jagen. Jacques onderneemt nog een poging tot vissen; wie weet eten we vanavond tonijn. Niet dus.
Voor de kust van Denia neemt de wind toe, 30 knopen, en dat is weer genieten??.....
Denia is een leuk stadje. De moeite waard om er een paar dagen te blijven.Vanaf 14.00 neemt de wind flink toe. Dit heeft te maken met Capo Nao, waar de wind omheen waait. Het is goed vertoeven in de zon. Ik heb met verbazing gekeken naar de Spanjaarden die nog even uitvaren. Met zijn allen op het voordek, geen zwemvest. Gewoon gaan.
Voorlopige laatste stop Valencia, 42NM. We gaan 19 juni naar huis voor de diploma uitreiking van Thomas. Even weer vaste grond onder de voeten.
De planning is om op 3 juli weer terug naar Valencia te vliegen en de Balearen verder te gaan verkennen.
Foto's worden nog geplaatst.