Ibiza en Formentera, juli 2013

Op 3 juli zijn we met Thomas terug gegaan naar de boot in Valencia, een prachtige stad met veel mooie gebouwen, architectuur en de Ciudad de las Artes y Ciencias ( Stad van Kunst en Wetenschap). De 5 gebouwen zijn ontworpen door de Valenciaan Santiago Calatrava en Felix Candela. In de haven een gezellig weerzien met de Tartaan.
Via Denia door naar Ibiza. Eerste ankernacht in Cala Bossa.
Na contact te hebben gehad met de Svalin begrijpen we dat je voor echt groen, helder water op Formentera moet zijn. Op naar Cala Saona, 21NM, waar de Svalin al een paar dagen op anker ligt. En ja, het is net een groot zwembad, zo mooi groen en helder. Prachtig wit zand. Je kan het anker zien liggen, erg handig.
De temperatuur ligt tussen de 25 - 30 graden, dus veel zwemmen.
De zonsondergang is zeer bijzonder. Op de rotsen,het strand en de boten kijkt iedereen naar de zon die onder gaat. Zodra de zon in de zee zakt komt er een luid applaus en geloei.
Rondom Formentera varen we richting Ibiza-stad. Helaas langer als dat we dachten, dus bij het eiland voor Ibiza: wat gaan we doen? Op naar Isla Espalmador. Vol! Ankeren. Anker pakt niet. Anker opnieuw uit achter de landtong bij de haven van Formentera. Wat een schepen, wat een weelde. Je kijkt je ogen uit.
Wel veel swell van de ferry, dus voor dat we het weten liggen we 's avonds om 8 uur weer in het mooie zwembad van Cala Soana, 35 NM.
Nadeel van Cala Soana: geen internet/ telefoon verbinding op de boot, geen bereik.
Richting San Antonio, met de bus naar Ibiza stad: Dalt Villa, de oude stad van Ibiza, (oftewel Eivissa ) met een historische stadsmuur. Warm! Laatste avond/ dag voor Thomas. We slapen weer in Cala Bossa en lunchen lekker decadent aan het strand in een mooie beachclub.
Vrijdagavond 12 juli brengen we Thomas met de dinghy naar de kant in San Antonio om naar de luchthaven te gaan en je gelooft het niet: halverwege is de benzine op. Dat wordt dus roeien!
Thomas is samen met Sander een eigen bedrijfje gestart. Zie bolleboosreclame.nl

13 juli: diesel tanken en we kunnen blijven liggen om de watertank te vullen: 12 € per half uur. Alle lege flessen worden ook gevuld!!! Boot even snel afspoelen. Emmertje vullen met water voor het wasgoed.
Ankeren is toch ook wel een aparte ervaring, m.n. het constant hobbelen en wiebelen op het water en niet even de kant op kunnen, dan behalve met de dinghy. Je evenwichtsorgaan wordt goed uitgetest. Rekening houden met het water (heel zuinig zijn, we hebben bij een volle tank 400 liter aan boord ) en de electriciteitsvoorziening.
Ter info: de jachthavens zijn hier prijzig in juli en augustus: slechts 186 € per nacht.
We gaan naar Cala Sant Miguel waar we een paar dagen willen blijven liggen. De laatste dagen zien we steeds meer kwallen (worden hier jelly-fish genoemd), niet bevorderlijk voor ons zwemmen. Een beet van deze parelkwal levert een vervelende rode plek op.
In de Cala is het een komen en gaan van boten; dit levert de hele dag een ankercircus op.
Spanjaarden gooien hun anker uit, daarbij niet of weinig kijkend naar de wind. Met als gevolg bij het draaien van de wind.......heel weinig ruimte tussen de boten.
Op zondagavond met de dinghy naar Cala Benirras voor het optreden van de trommelaars. Een uniek gebeuren waar iedere muzikant of muziekliefhebber aan kan deelnemen. Het vindt plaats aan het strand waar iedereen (vooral veel hippies) bijeenkomen en genieten van de muziek en de ondergaande zon.
15 juli: vandaag zijn we een jaar geleden vertrokken. Een jaar waarin we veel gezien hebben. Wat Jacques betreft kunnen we nog jaren doorvaren.
Wat mij betreft: een langere periode op de boot verblijven is niet echt mijn 'ding'. Het kost mij vaak te veel energie m.n. tijdens het zeilen en wil ik graag een langere periode thuis zijn. Ik ben een "vakantiezeiler"
What to do NeXt?
De komende weken vooralsnog genieten van Ibiza en ankeren in de Cala's, o.a.bij Cala Tarida met loungebar (life flamingomuziek op woensdagavond) en met de dinghy naar Cala Milo.
Bij de strandjes van de Cala's zijn vaak oude boothuisjes van hout tegen de rotswand gebouwd met een soort van rails waarop de boot omhoog getrokken kan worden, voorheen de vissersbootjes, nu moderne dinghy’s.
20 juli: we liggen nu al 4 nachten in Cala Tarida, een baai die voor meerdere windrichtingen goed ligt, met restaurantjes, 2 kleine supermarkten en het strand is goed bereikbaar . Er zijn ook diverse autoverhuurbedrijven, dus.....een autootje gehuurd en het eiland verkend. Leuke kleine, goed verzorgde plaatsjes in het binnenland. Het is een groen eiland met veel bloeiende oleander struiken in roze, rood en wit. Prachtige kleine baaitjes met stranden. In Santa Eularia in de Marina geïnformeerd naar ligplaatsen. Helaas was Jacques zijn t- shirt vergeten en werd dus " vriendelijk " verzocht om het havenkantoor te verlaten. T- shirt verplicht!
En als je terug komt bij de Cala.....ben je wel benieuwd of je dinghy er nog ligt en de boot niet van zijn anker is afgegaan (m.n. als de wind toe neemt). Gelukkig ligt alles nog goed en stevig.
21 juli: na 14 dagen ankeren is een nachtje in de Marina ook leuk, echter niet te betalen. We gaan weer richting San Antonio om water te tanken, naar de Lidl (wijn en proviand inslaan) en een wasje doen. Leslie komt hier dinsdag aan boord. Het weer lijkt de komende dagen te veranderen: meer wind. We besluiten om evt. bij harde wind een paar dagen de Marina in te gaan en dan vandaar uit met Leslie het eiland te verkennen.
En dan blijkt dat je opeens om een andere reden in de Marina ligt. Bij het binnenvaren van de baai gaat de telefoon: het gaat slecht met mijn moeder en de verwachting is dat zij binnen een paar dagen zal overlijden.
We besluiten om de boot niet in San Antonio te laten liggen. Een maandje daar kost bijna EUR 6.000. Dus gaan we voor 1 nacht de haven in om de boot klaar te maken voor een overtocht naar Valencia. Daar kost een maand in de marina maar EUR 450.
' s Avonds (na alle voorbereidingen) weer een prachtige avond met mooie verlichte boten in de baai en aan de kade; discomuziek op de achtergrond.
Ik vlieg op dinsdagochtend vroeg terug naar Nederland. Jacques vaart de boot naar Valencia ( in 12 uur, 84 NM, een mooie zeiltocht met geen wind tot regelmatig 25 of meer knopen wind) en komt woensdagmiddag.
En zo ziet de wereld er in een paar uur tijd ( ondanks dat we dit moment altijd in ons achterhoofd hadden) anders uit.
Mijn moeder overlijdt op woensdagmorgen 24 juli om 03.30.
We blijven een maandje in Nederland.